OMAR
I grew to love Sloterplas and Nieuw-West even before I lived there. In the summer of 2022, I worked on a project in which I tried to understand how people who live in Nieuw-West move around, what they do, and above all, why they love this neighbourhood.
What I did was simple but valuable. I invited people – residents of Nieuw-West – and together we went for coffee or took a walk. We often walked around Sloterplas. We started at the Van Eesteren Museum and followed the path along the water, all the way to the Meervaart, and then returned.
During those walks, wonderful stories were shared. They were like little history lessons about the neighbourhood – about how it used to be, how it has become, and what it means to people. But personal stories also emerged: what motivates people, why they feel at home here, why they love Nieuw-West. Those stories have stayed with me. They have become memories that I now look back on with pride and warmth.
What makes it special is that all those memories were created in a peaceful, calm environment. And now that I am back here, after a long time, I feel that same peace returning. It is nice to experience that – the inner silence that this place brings.
The summer of 2022 was a special time. I met people from the neighbourhood, walked with them, laughed, listened. I made fond memories. And through all those encounters, through those stories and walks, I myself fell in love with Nieuw-West.
Later that summer, I came to live here. Since then, I haven't been to Sloterplas very often, but every time I return, it's as if everything comes together again. The peace, the memories, the love for the neighbourhood – it all comes back. And that's a very pleasant feeling.
Ik ben van het Sloterplas en van Nieuw-West gaan houden nog voordat ik er woonde. In de zomer van 2022 werkte ik aan een project waarin ik probeerde te begrijpen hoe mensen die in Nieuw-West wonen, zich bewegen, wat ze doen, en vooral: waarom ze van deze buurt houden.
Wat ik deed, was simpel maar waardevol. Ik nodigde mensen uit – bewoners van Nieuw-West – en samen gingen we koffie drinken of maakten we een wandeling. Vaak liepen we een rondje langs het Sloterplas. We begonnen dan bij het Van Eesteren Museum en volgden het pad langs het water, helemaal tot aan de Meervaart, om vervolgens weer terug te keren.
Tijdens die wandelingen werden prachtige verhalen gedeeld. Het waren als kleine geschiedenislessen over de buurt – over hoe het was, hoe het is geworden, en wat het voor mensen betekent. Maar ook persoonlijke verhalen kwamen naar boven: wat mensen beweegt, waarom ze zich hier thuis voelen, waarom ze van Nieuw-West houden. Die verhalen zijn me bijgebleven. Het zijn herinneringen geworden waar ik nu, terugkijkend, met trots en warmte aan denk.
Wat het bijzonder maakt, is dat al die herinneringen zijn ontstaan in een rustige, kalme omgeving. En nu ik hier weer sta, na lange tijd, voel ik diezelfde rust terugkeren. Het is fijn om dat te ervaren – die innerlijke stilte die deze plek met zich meebrengt.
De zomer van 2022 was een bijzondere tijd. Ik heb toen mensen uit de buurt ontmoet, met hen gelopen, gelachen, geluisterd. Ik heb fijne herinneringen gemaakt. En door al die ontmoetingen, door die verhalen en wandelingen, ben ik zelf ook verliefd geworden op Nieuw-West.
Later die zomer ben ik hier komen wonen. Sindsdien ben ik niet vaak meer bij het Sloterplas geweest, maar telkens als ik terugkom, is het alsof alles weer even samenvalt. De rust, de herinneringen, de liefde voor de buurt – het komt allemaal terug. En dat is een hele fijne verschijning.